Blog: Het zit erop!

Gepubliceerd op: 03-06-2020
Dat vind ik wel een mooie kop. ‘Het zit erop’. Of klinkt het wat te theatraal? Of misschien wel te opgelucht? Dat is ook weer niet de bedoeling. Ik bedoel te zeggen: na ongeveer 3,5 jaar stop ik ermee. Het is mooi geweest. Ik ga weer doen wat ik het liefste doe: boeven vangen.

3,5 jaar voorzitter van de Centrale Ondernemingsraad (COR). Dat is 3,5 jaar geen moment hetzelfde, geen moment de aandacht laten verslappen, geen seconde denken ‘het komt wel goed’. Want bij Nederlands grootste werkgever komt niets vanzelf goed. De belangen zijn zo groot en zo verschillend dat de medezeggenschap altijd ‘aan’ moet staan. Je moet erop voorbereid zijn dat achter elke deur iemand kan staan met een ander belang. Ook bij de COR moet je ‘waakzaam en dienstbaar’ zijn, maar dan anders.

Als medezeggenschap heb je twee belangen voor ogen: die van de collega’s en die van het korps. Zo staat dat in “de statuten”. Dat betekent dat je constant aan het balanceren en aan het laveren bent. De politie is een heel groot schip en er zijn heel veel ijsbergen, zal ik maar zeggen. Het is moeilijk om het voor alle kanten goed te doen. Soms is het de minister, soms de korpschef, een COR-lid of soms een vakbond die vindt dat het een tikkie anders had gemoeten en soms zijn het de collega’s die al dat gelaveer maar onzin vinden. Maar in onze complexe samenleving bereik je weinig als je niet bereid bent om compromissen te sluiten, als je niet bereid bent je in de positie van de ander te verplaatsen.

Was het dan helemaal niet leuk? Echt wel! Want het is wel een positie waarin je wat kunt bereiken. Voor de collega’s, als het gaat om de veiligheid rond de jaarwisseling, om fitheid, C2000, de verlofregeling en de discussie rond bezuinigingen. Als COR kun je helpen om dat enorme schip de goede koers te laten varen. De ene keer lukt het beter dan de andere keer.

Terugkijkend is dat precies de reden dat ik mij destijds verkiesbaar heb gesteld: helpen om de stem van de collega’s te laten doorklinken bij de korpsleiding en de minister. Zorgen dat er rekening wordt gehouden met de belangen van de mensen die het moeilijke werk doen. Is dat gelukt? Zoals gezegd: de ene keer beter dan de andere. Natuurlijk heb ik niet zoveel bereikt als ik had willen bereiken. Natuurlijk heb ik soms compromissen moeten sluiten waar ik graag hard had doorgepakt. Zo gaat dat, maar over de hele linie ben ik niet ontevreden. En uiteindelijk is het oordeel niet aan mij, maar aan jullie.

Als teamleider van het Team Grootschalig Optreden (TGO) in Rotterdam ga ik nu weer doen waarvoor ik ooit bij de politie ben begonnen. Dat is wat ik uiteindelijk toch het leukste vind en dat ga ik dan ook met overgave doen. Ik ben trots dat ik die mooie functie mag gaan doen, net zo trots als dat ik voorzitter van de COR was. Eén ding nog: denk niet dat je mij niet meer hoort. Het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Ik blijf meekijken met de manier waarop we ons korps organiseren en als ik dat nodig vind dan horen jullie mij. Ik heb vertrouwen in onze nieuwe korpschef, maar ook hij heeft recht op een kritische blik. Dat houdt ‘m scherp.
Ik zie jullie!

Rob
Teamleider TGO

Wilt u een reactie plaatsen op dit bericht? Raadpleeg dan ons contactformulier. Contactformulier